» پاپتی و دندان شیری

در دل مزرعه‌ای سرسبز و پُر از گل، خرگوش کوچولویی به نام «پاپتی» زندگی می‌کرد. او عاشق مزه‌ی ترد هویج‌های نارنجی بود و با خوشحالی می‌گفت: «کرانچ، کرانچ! هویج ترد، بهترین است!»

اما یک روز صبح، وقتی پاپتی آماده‌ی یک صبحانه‌ی لذیذ بود، صدایی ریز آمد: تق! یکی از دندان‌های براق و کوچک جلویی‌اش در دهانش لق زد و افتاد!

پاپتی با چشمانی گریان، دندان سفید کوچکش را کف دست گذاشت و با وحشت نزد مامان خرگوشه دوید.

«مامان! مامان! دندان شیری من رفت! حالا دیگر نمی‌توانم با آن جای خالی توی دهانم، هویج‌های ترد را بجوم!»

مامان خرگوشه خندید. او پاپتی را در آغوش گرفت و با مهربانی گفت:

«پاپتی عزیز من، دندان‌های شیری فقط برای تمرین بودند. آن‌ها رفتند تا جا را برای دندان‌های بزرگ‌تر و قوی‌تر باز کنند. این یعنی داری بزرگ می‌شوی!»

پاپتی کوچک هنوز نگران بود و لب‌هایش را جمع کرد: «اما تا دندان جدید بیاید، چطور هویج ترد و خوشمزه‌ام را کرانچ کنم؟!»

مامان خرگوشه با یک لبخند بزرگ گفت: «نگران نباش قهرمان کوچک! تا آن روز، ما سوپ هویج جادویی درست می‌کنیم. سوپ هم هویج است، فقط به شکل یک ابر نرم و طلایی!»

آن شب، سوپ طلایی مامان خرگوشه چنان خوشمزه بود که پاپتی با تمام وجود از آن لذت برد. او فهمید که مزه‌ها تغییر می‌کنند، اما لذت خوردن همیشه باقی می‌ماند.

وقت خواب که شد، پاپتی کوچولو دندان شیری‌اش را در یک برگ گل رز صورتی پیچید و زیر بالش گذاشت، به امید هدیه‌ای خوب.

صبح روز بعد، وقتی پاپتی بالش را کنار زد، چشمانش از تعجب گرد شد! پری خرگوش، به جای دندان، یک موز زرد و طلایی آنجا گذاشته بود!

پاپتی فریاد زد: «مامان! پری خرگوش یک موز

شیرین برای من هدیه آورده است!»

موز آنقدر نرم و خوشبو بود که خرگوش کوچولو می‌توانست آن را به راحتی بخورد. مامان خرگوشه کنارش نشست و گفت:

«ببین پاپتی جان، هرگاه چیزی را از دست می‌دهی، طبیعت یا پری خرگوش چیز دیگری برای جبران کردن، به تو هدیه می‌دهد. این موز جایزه‌ی شجاعت توست!»

پاپتی با رضایت موز خوشمزه‌اش را خورد و فهمید که بزرگ شدن، مثل یک جعبه‌ی هدیه است؛ هر بار که یک چیز قدیمی می‌رود، یک چیز جدید و هیجان‌انگیز منتظر است تا امتحان شود.

تگ ها : داستان کوتاه داستان کودکانه نویسنده کتاب کودک داستان پاپتی و دندان شیری زهرا نمازخواجو نویسنده کتاب کودک

۰ نظر / ۴۹۶ بازدید